Γιατί εμφανίζεται η οστεοχόνδρωση και πώς αντιμετωπίζεται;

Η οστεοχόνδρωση είναι μια ασθένεια στην οποία διαγιγνώσκονται εκφυλιστικές-δυστροφικές αλλαγές στους χόνδρινους ιστούς της σπονδυλικής στήλης, που συνοδεύονται επίσης από διαταραχές στη δομή και τη λειτουργικότητα των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Ανάλογα με τη θέση του κατεστραμμένου ιστού, διακρίνεται η οστεοχόνδρωση των αυχενικών, θωρακικών και οσφυϊκών περιοχών.

Σύμφωνα με ιατρικές στατιστικές, συμπτώματα οστεοχονδρωσίας παρατηρούνται στο 50-90% του πληθυσμού. Η μέση ηλικία εμφάνισης της οστεοχονδρωσίας είναι τα 30-35 έτη. Κάτω από δυσμενείς συνθήκες, σημάδια οστεοχονδρωσίας μπορεί να εμφανιστούν σε παλαιότερη περίοδο, ειδικά με παρατεταμένα ανομοιόμορφα φορτία στην πλάτη, τα πόδια και τις συνέπειες των τραυματισμών.

Τι είναι η οστεοχονδρωσία;

Η οστεοχόνδρωση είναι μια ασθένεια της σπονδυλικής στήλης κατά την οποία εμφανίζονται εκφυλιστικές και δυστροφικές βλάβες των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Με την ανάπτυξη της οστεοχόνδρωσης, οι εκφυλιστικές-δυστροφικές βλάβες εξαπλώνονται στους ιστούς των σπονδύλων.

Το κύριο σημάδι που υποδεικνύει την ανάπτυξη της νόσου της οστεοχονδρωσίας είναι ο πόνος στον αυχένα, την πλάτη και την οσφυϊκή περιοχή. Καθώς εξελίσσεται, ο πόνος «ακτινοβολεί» στους βραχίονες, στο στήθος, στους ώμους και στο άνω μέρος των μηρών. Με την αρνητική δυναμική της οστεοχόνδρωσης, αρχίζει η ατροφία του μυϊκού ιστού, οι αισθητικές διαταραχές και η δυσλειτουργία των εσωτερικών οργάνων, που προκαλούνται από τη συμπίεση και τη μετατόπισή τους. Ελλείψει έγκαιρης θεραπείας, η οστεοχόνδρωση εξελίσσεται σε ανίατη κατάσταση.

Αιτίες οστεοχονδρωσίας

Ο κύριος παράγοντας στην ανάπτυξη της οστεοχονδρωσίας είναι το ανομοιόμορφο φορτίο στη σπονδυλική στήλη. Μια κοινή αιτία ακατάλληλης κατανομής φορτίου είναι η συνήθεια να κουβαλάτε μια τσάντα στον έναν ώμο ή στο ένα χέρι, η λανθασμένη θέση καθίσματος, ο ύπνος σε ένα υπερβολικά μαλακό στρώμα, το ψηλό μαξιλάρι και η χρήση ανατομικά λανθασμένων παπουτσιών.

Πρόσθετοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν σωματική αδράνεια, καθιστική ζωή, υπερβολικό βάρος, τραυματισμούς στην πλάτη, τα κάτω άκρα, την πλατυποδία και άλλες διαταραχές του μυοσκελετικού συστήματος, καθώς και εκφυλιστικές διεργασίες που σχετίζονται με την ηλικία λόγω αλλαγών στην παροχή αίματος στη σπονδυλική στήλη.

Οι ακόλουθοι παράγοντες μπορεί επίσης να παίζουν ρόλο στην αιτιολογία της οστεοχονδρωσίας:

• σωματική υπερένταση του σώματος.
• νευρο-συναισθηματική εξάντληση?
• μεταβολικές διαταραχές, δηλητηρίαση, ασθένειες του γαστρεντερικού σωλήνα που εμποδίζουν την πλήρη απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.
• επαγγελματικούς κινδύνους, ιδίως την εργασία σε πλατφόρμες δόνησης·
• γενετική προδιάθεση?
• κακή στάση κατά την περίοδο της ενεργού ανάπτυξης, σκολίωση.
• φορώντας άβολα παπούτσια (σφιχτά, τακούνια).
• παρατεταμένη και/ή τακτική αφυδάτωση.
• κακή διατροφή, υποβιταμίνωση.
• κάπνισμα;
• εγκυμοσύνη, ιδιαίτερα πολύδυμη κύηση, σε συνδυασμό με μη ανεπτυγμένη μυο-συνδετική συσκευή (λόγω μετατόπισης του κέντρου βάρους του σώματος).

Στάδια ανάπτυξης της οστεοχονδρωσίας

Η οστεοχόνδρωση στη δυναμική της νόσου περνά από τέσσερα στάδια:

• Η οστεοχονδρωσία σταδίου 1 (βαθμός) χαρακτηρίζεται από το αρχικό στάδιο της παθολογίας στον πολφικό πυρήνα του μεσοσπονδύλιου δίσκου. Λόγω υπερβολικού φορτίου ξεκινά η διαδικασία αφυδάτωσης (αφυδάτωσης) του πυρήνα που οδηγεί σε μείωση του ύψους του δίσκου και εμφάνιση ρωγμών στον ινώδη δακτύλιο. Τα συμπτώματα σε αυτό το στάδιο, κατά κανόνα, απουσιάζουν. Μικρή ενόχληση μπορεί να εμφανιστεί κατά τη διάρκεια παρατεταμένης παραμονής σε άβολη στατική θέση ή ενεργή κίνηση.
• στο στάδιο 2, μια μείωση του ύψους των δίσκων οδηγεί σε μείωση της απόστασης μεταξύ των σπονδύλων και χαλάρωση των μυών και των συνδέσμων της σπονδυλικής στήλης. Αυτό προκαλεί αυξημένη κινητικότητα των σπονδύλων με προσβεβλημένους δίσκους, η οποία είναι επικίνδυνη λόγω της μετατόπισής τους ή της ολίσθησης τους. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου σταδίου της νόσου, εμφανίζεται δυσφορία και πόνος, ειδικά με ορισμένους τύπους φορτίων, κινήσεων, θέσεων.
• Το στάδιο 3 της οστεοχόνδρωσης (βαθμός) χαρακτηρίζεται από το σχηματισμό προπτώσεων και προεξοχών των μεσοσπονδύλιων δίσκων και μπορεί να συνοδεύεται από υπεξαρθρώσεις ή/και ανάπτυξη αρθρώσεων των μεσοσπονδύλιων αρθρώσεων. Με ορισμένους τύπους κίνησης, οι ασθενείς αισθάνονται δυσκαμψία, έλλειψη κινητικότητας και αίσθημα μυρμηκίασης και μούδιασμα μπορεί να εμφανιστεί στα άκρα. Σε αυτό το στάδιο της οστεοχόνδρωσης, ο πόνος γίνεται ξεκάθαρα αισθητός στην πλάτη, τον αυχένα, την οσφυοϊερή περιοχή ή την περιοχή του κόκκυγα, ανάλογα με τη θέση των προσβεβλημένων δίσκων.
• στο στάδιο 4 της οστεοχονδρωσίας, το σώμα προσπαθεί να διορθώσει τις συνέπειες της σπονδυλικής υπερκινητικότητας και να προσαρμοστεί στην εξασθενημένη λειτουργικότητα της σπονδυλικής στήλης. Οστεόφυτα, νέοι σχηματισμοί οστών, βελτιώνουν τη στερέωση των σπονδύλων, σχηματίζονται στα σημεία επαφής μεταξύ των σπονδύλων. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα οστεόφυτα μπορεί να προκαλέσουν τσιμπήματα νεύρων και να τραυματίσουν τους σπονδύλους. Η ινώδης αγκύλωση ξεκινά στους μεσοσπονδύλιους δίσκους και τις αρθρώσεις. Ελλείψει μικροτραυμάτων και τσιμπημένες νευρικές ρίζες, τα συμπτώματα της νόσου υποχωρούν.

Συμπτώματα οστεοχονδρωσίας

Τα κύρια συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας είναι ένα αίσθημα δυσφορίας ή/και πόνος στον αυχένα και την πλάτη. Η σοβαρότητα των αισθήσεων και η παρουσία πρόσθετων συμπτωμάτων εξαρτώνται από το στάδιο της νόσου. Κατά την εξέταση του ασθενούς και τη συλλογή αναμνήσεων, ο ειδικός διενεργεί μια πρωτογενή διάγνωση, υποδηλώνοντας την παρουσία οστεοχόνδρωσης από μια οπτικά ανιχνεύσιμη καμπυλότητα της σπονδυλικής στήλης που παρατηρείται στο εγκάρσιο ή διαμήκη επίπεδο της σπονδυλικής στήλης. Οι παθολογίες των μεσοσπονδύλιων δίσκων της αυχενικής και της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι πολύ πιο συχνές από τις εκφυλιστικές και δυστροφικές αλλαγές στο στέρνο.

Τα σημάδια της οστεοχόνδρωσης που αισθάνεται ο ασθενής περιλαμβάνουν ένα περιοδικό ή μόνιμο αίσθημα κόπωσης στην πλάτη, ήπιο ή έντονο πόνο, ανάλογα με το στάδιο της νόσου. Ο πόνος μπορεί να εντοπιστεί στον αυχένα, την πλάτη, το στήθος, την ωμική ζώνη, δυσκολεύοντας και περιορίζοντας τις κινήσεις των άνω άκρων.

Η κλινική εικόνα της οστεοχονδρωσίας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον εντοπισμό της παθολογίας, τον βαθμό ανάπτυξης της διαδικασίας και τα μεμονωμένα χαρακτηριστικά των ασθενών. Η παθολογία των μεσοσπονδύλιων δίσκων, οι μετατοπίσεις, οι προεξοχές, οι κήλες και η ανάπτυξη οστεοφύτων οδηγούν σε διάφορες συνέπειες. Μεταξύ των πιο κοινών είναι διαταραχές της φυσιολογικής κυκλοφορίας του αίματος στους ιστούς, τσιμπημένες νευρικές απολήξεις, δυσλειτουργία του σπονδυλικού σωλήνα, οίδημα, ίνωση ιστών και δομών. Τέτοιες συνέπειες μπορεί να συνοδεύονται από πολλά διαφορετικά συμπτώματα, οδηγώντας σε λανθασμένη διάγνωση ασθενειών.

Τα πιο κοινά και χαρακτηριστικά συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

• πόνος στην πλάτη, στον αυχένα, στο κάτω μέρος της πλάτης, στην ωμική ζώνη, στην περιοχή των πλευρών.
• δυσφορία, δυσκαμψία στις κινήσεις του σώματος που εμφανίζεται σε ορισμένες θέσεις του σώματος, κάμψη, στροφή, αυξημένη μυϊκή ένταση.
• αίσθημα μουδιάσματος στα άνω και κάτω άκρα.
• δυσφορία των μυών και των αρθρώσεων, μυϊκοί σπασμοί.
• πονοκεφάλους, ζάλη, αυξημένη κόπωση.
• πόνος στην περιοχή της καρδιάς?
• μειωμένη ευαισθησία χεριών.
• μυϊκή υποτονία.

Τα συμπτώματα της οστεοχονδρωσίας ποικίλλουν ανάλογα με την τοποθεσία της παθολογίας:

• με την οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κυριαρχεί ο πόνος στον αυχένα, τα χέρια και την ωμική ζώνη, που ακτινοβολεί στην περιοχή της ωμοπλάτης και του ώμου. σημειώνονται πονοκέφαλοι, ζάλη, «κηλίδες» που αναβοσβήνουν ή κηλίδες μπροστά από τα μάτια και εμβοές.
• εάν επηρεαστεί η θωρακική σπονδυλική στήλη, ο πόνος εντοπίζεται στο στήθος, την καρδιά, την εσωτερική επιφάνεια του ώμου, την περιοχή της μασχάλης, παρατηρείται επίσης αναπνευστική δυσφορία, είναι δυνατή η δύσπνοια.
• Η οστεοχόνδρωση της οσφυοϊερής σπονδυλικής στήλης εκδηλώνεται με πόνο στη μέση που ακτινοβολεί στα πόδια, στο άνω μέρος των μηρών ή στα πυελικά όργανα, συχνά συνοδεύεται από σεξουαλική δυσλειτουργία.

Τα επιφανειακά συμπτώματα - κόπωση στην πλάτη, πόνος - μπορεί να υποδηλώνουν όχι μόνο την παρουσία οστεοχόνδρωσης, αλλά και την προσθήκη άλλων ασθενειών ή την ανάπτυξη άλλων παθολογικών διεργασιών και διαταραχών που δεν σχετίζονται με τον εκφυλισμό των μεσοσπονδύλιων δίσκων. Η διάγνωση της «οστεοχόνδρωσης» μπορεί να γίνει μόνο από ειδικό και η αυτοθεραπεία για τέτοια συμπτώματα είναι απαράδεκτη.

Ταξινόμηση της οστεοχονδρωσίας

Οι τύποι οστεοχονδρωσίας διακρίνονται σύμφωνα με διάφορες αρχές. Ανάλογα με την εντόπιση της παθολογίας, διακρίνονται η οστεοχόνδρωση του τραχήλου της μήτρας, της θωρακικής, της οσφυϊκής, του ιερού ή μικτού, συνδυασμένοι τύποι ασθενειών. Σύμφωνα με τις κλινικές εκδηλώσεις, η οστεοχόνδρωση διαφόρων εντοπισμών χωρίζεται σε υποτύπους ανάλογα με τα εντοπισμένα συμπτώματα και την κλινική εικόνα στο σύνολό της.

Οστεοχόνδρωση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης:

• Ανάλογα με τον τύπο του αντανακλαστικού συνδρόμου, εντοπίζονται αυχεναλγία, τραχηλοκραναλγία, τραχηλοβραχιαλγία με διάφορες εκδηλώσεις (βλαστικές-αγγειακές, νευροδυστροφικές, μυοτονικές).
• εάν το αποτέλεσμα της εξέτασης για το ριζικό σύνδρομο είναι θετικό, διαγιγνώσκεται δισκογενής βλάβη στις ρίζες της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης.

Για την παθολογία του θωρακικού επιπέδου υπάρχουν:

• για αντανακλαστικά σύνδρομα - θωρακαλγία με φυτοσπλαχνικές, νευροδυστροφικές ή μυϊκές εκδηλώσεις.
• από ριζική – δισκογενή βλάβη των ριζών της θωρακικής περιοχής.

Για την οστεοχόνδρωση του οσφυοϊερού επιπέδου, διαγιγνώσκονται τα ακόλουθα:

• ανάλογα με τον τύπο του αντανακλαστικού συνδρόμου - οσφυϊκή (οσφυϊκή), οσφυονία, οσφυϊκή οσφυαλγία με βλαστικές-αγγειακές, νευροδυστροφικές ή μυοτονικές εκδηλώσεις.
• Το ριζικό σύνδρομο υποδηλώνει δισκογενή βλάβη στις ρίζες της οσφυοϊερής περιοχής.
• το ριζικό αγγειακό σύνδρομο υποδηλώνει ριζοισχαιμία.

Διάγνωση οστεοχονδρωσίας

Για τη διάγνωση, χρησιμοποιούνται μέθοδοι εξέτασης οργάνων:

• Ακτινογραφία της σπονδυλικής στήλης.
• μυελογραφία;
• νευρολογική εξέταση ευαισθησίας, αντανακλαστικά.

Οι πρόσθετες μέθοδοι που συνταγογραφούνται για τη διαφοροποίηση και την αποσαφήνιση της διάγνωσης και του σταδίου της παθολογίας περιλαμβάνουν:

• αξονική τομογραφία σπονδυλικής στήλης (CT);
• πυρηνικός μαγνητικός συντονισμός (NMR);
• μαγνητική τομογραφία (MRI).

Οδηγίες θεραπείας για την οστεοχονδρωσία

Η θεραπεία βασίζεται σε μια ολοκληρωμένη προσέγγιση και, ανάλογα με το στάδιο, διαρκεί από 1 έως 3 μήνες εντατικής θεραπείας και 1 έτος υποστηρικτικών μέτρων για την εδραίωση του αποτελέσματος και την πρόληψη των υποτροπών.

Η θεραπεία για τη νόσο της οστεοχονδρωσίας πραγματοποιείται σε δύο κατευθύνσεις, ανάλογα με τον βαθμό της οστεοχόνδρωσης και την κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Η συντηρητική θεραπεία της νόσου συνίσταται στη λήψη φαρμάκων και στην εκτέλεση ενός συνόλου ασκήσεων. Η χειρουργική θεραπεία σχεδόν σε οποιαδήποτε κατάσταση δεν μπορεί να είναι η μέθοδος πρώτης επιλογής και συνταγογραφείται ελλείψει θετικής δυναμικής ή εξέλιξης της νόσου στο πλαίσιο της μακροχρόνιας συντηρητικής θεραπείας.

Εκτός από τις ιατρικές μεθόδους θεραπείας, είναι απαραίτητο να ακολουθήσετε γενικές συστάσεις για την οστεοχονδρωσία: ακολουθήστε μια δίαιτα, λάβετε τα απαραίτητα μέτρα για την αποκατάσταση.

Συντηρητική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας

Η συντηρητική θεραπεία στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου, στην ομαλοποίηση της λειτουργικότητας της σπονδυλικής στήλης και στην πρόληψη αρνητικών αλλαγών

Η συντηρητική θεραπεία της οστεοχονδρωσίας περιλαμβάνει τους ακόλουθους τύπους θεραπείας:

• φαρμακευτική θεραπεία. Τα φάρμακα για την οστεοχονδρωσία χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση από τα σύνδρομα πόνου, τις φλεγμονώδεις διεργασίες στους ιστούς και την ομαλοποίηση των μεταβολικών διεργασιών του σώματος. Σε περίπτωση συνδρόμου έντονου πόνου, συνιστάται η χρήση φαρμακευτικών αποκλεισμών των νευρικών απολήξεων, που βοηθούν επίσης στη μείωση της σοβαρότητας του μυοτονωτικού συνδρόμου. Διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι αποκλεισμών: αποκλεισμός σημείου ενεργοποίησης, ενδοοστικός, όψης, παρασπονδυλικός, επισκληρίδιος.
• μεθόδους φυσιοθεραπείας. Οι φυσιοθεραπευτικές διαδικασίες βοηθούν στη μείωση του πόνου, αυξάνουν την επίδραση των φαρμάκων και χρησιμοποιούνται επίσης κατά την περίοδο αποκατάστασης. Η πιο κοινή χρήση είναι τα υπερηχητικά κύματα, τα μαγνητικά πεδία, τα ρεύματα χαμηλής συχνότητας και οι ακτίνες λέιζερ.
• μεθόδους φυσικοθεραπείας (φυσικοθεραπεία) και κινησιοθεραπείας. Ένα σύνολο ειδικών ασκήσεων, όταν εκτελούνται τακτικά και σωστά, βοηθά στη διόρθωση της στάσης του σώματος, στην ενίσχυση του μυϊκού κορσέ, του συνδέσμου, στην ομαλοποίηση της μυϊκής λειτουργίας, στη μείωση της συμπίεσης των νευρικών ινών και στην πρόληψη των επιπλοκών της οστεοχονδρωσίας. Οι μέθοδοι θεραπείας άσκησης και κινησιοθεραπείας στοχεύουν στην ομαλοποίηση των μεταβολικών διεργασιών, στην αποκατάσταση της κατάλληλης διατροφής των μεσοσπονδύλιων δίσκων, στην αποκατάσταση της θέσης των σπονδύλων και των δίσκων μεταξύ τους και στην ομοιόμορφη κατανομή του φορτίου στο μυοσκελετικό σύστημα.
• μασάζ. Οι τεχνικές χειροκίνητου μασάζ χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της παροχής αίματος στους ιστούς, την ανακούφιση των μυϊκών σπασμών και της έντασης και γενικά για τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Το υδρομασάζ ως κατεύθυνση θεραπευτικής δραστηριότητας, εκτός από τα αναφερόμενα αποτελέσματα, βοηθά στην ομαλοποίηση της λειτουργίας του νευρικού συστήματος του σώματος.
• χειρωνακτική θεραπεία. Οι μέθοδοι χειρωνακτικής θεραπείας επιλέγονται σε ατομική βάση. Μια στοχευμένη επίδραση στο μυοσκελετικό σύστημα του σώματος βοηθά στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος, της κυκλοφορίας της λέμφου, βελτιώνει το μεταβολισμό, βοηθά στη διόρθωση της κινητικότητας του μυοσκελετικού συστήματος, ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμεύει ως μέσο πρόληψης των επιπλοκών της οστεοχόνδρωσης.
• θεραπεία έλξης (έλξη) της σπονδυλικής στήλης με χρήση ειδικού εξοπλισμού. Σκοπός των χειρισμών είναι η αύξηση του μεσοσπονδύλιου χώρου σε φυσιολογικές παραμέτρους και η διόρθωση δομικών διαταραχών της σπονδυλικής στήλης.

Οστεοχόνδρωση: φαρμακευτική θεραπεία

Στη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας, τα φάρμακα στοχεύουν στη μείωση της σοβαρότητας των συμπτωμάτων, στη βελτίωση των διαδικασιών παροχής αίματος στους ιστούς και στην αναγέννησή τους. Η οστεοχόνδρωση δεν μπορεί να θεραπευτεί μόνο με τη λήψη φαρμάκων. Η θεραπεία πρέπει να συνδυάζεται, συμπεριλαμβανομένων συνόλων ασκήσεων, δίαιτας και προληπτικών μέτρων.

Ελλείψει έντονων δυστροφικών αλλαγών και πόνου, η λήψη φαρμάκων χωρίς τη συνταγή ειδικού μπορεί να θεωρηθεί αδικαιολόγητη.

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση του πόνου και τη θεραπεία της οστεοχονδρωσίας:

• αντιφλεγμονώδη ομάδα?
• αντιοξειδωτικά παρασκευάσματα: βιταμίνες C (με τη μορφή ασκορβικού οξέος), Ε (οξική τοκοφερόλη), N (θειοκτικό οξύ).
• μέσα για τη βελτίωση της παροχής αίματος στους ιστούς, βιταμίνες Β (κυρίως Β3).
• Παρασκευάσματα για την αναγέννηση και/ή την πρόληψη του εκφυλισμού του χόνδρινου ιστού, υαλουρονικό οξύ.

Τα φάρμακα μπορούν να συνταγογραφηθούν τόσο με τη μορφή αλοιφών, κρεμών για τοπική χρήση για πόνο, όσο και για χορήγηση από το στόμα και ενέσεις.

Σε περίπτωση οξειών επιπλοκών, χρησιμοποιούνται φάρμακα για τον αποκλεισμό των νευρικών απολήξεων.

Οστεοχόνδρωση: διαιτητική διατροφή του ασθενούς

Οι αρχές της δίαιτας βασίζονται στην ανάγκη βελτίωσης των μεταβολικών διεργασιών, κορεσμού του οργανισμού με απαραίτητα θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες, μέταλλα και περιλαμβάνουν τροφές με υψηλή περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, πολυακόρεστα λιπαρά οξέα και ενώσεις που προάγουν την αναγέννηση του χόνδρινου ιστού. Το ποτό που συνιστάται για την οστεοχονδρωσία στοχεύει στην πρόληψη της αφυδάτωσης του σώματος, η οποία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους προσβεβλημένους ιστούς. Πρέπει να τρώτε σε μικρές μερίδες, 5-6 φορές την ημέρα.

Η βάση της διατροφής είναι τα γαλακτοκομικά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα που έχουν υποστεί ζύμωση, τα άπαχα κρέατα, τα πουλερικά, τα ψάρια, τα φρέσκα λαχανικά, τα φρούτα, οι ξηροί καρποί και οι σπόροι, τα δημητριακά και τα μανιτάρια. Συνιστάται ιδιαίτερα να συμπεριλάβετε στη διατροφή σας ζελέ από κρέας και ψάρι, ζελέ κρέατα, πιάτα με ζελέ και χρήση έξτρα παρθένου ελαιόλαδου χωρίς θερμική επεξεργασία (για dressing σαλάτας).

Προτιμώμενες μέθοδοι επεξεργασίας τροφίμων: στον ατμό, ψήσιμο, βράσιμο. Περιορίστε την πρόσληψη αλεύρων και προϊόντων ζαχαροπλαστικής, λιπαρών τροφών, πικάντικων, αλμυρών πιάτων και καρυκευμάτων, κονσερβοποιημένων και καπνιστών τροφίμων, δυνατών ζωμών κρέατος, οσπρίων, ζάχαρης και φρούτων με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη (σταφύλια). Κατά τη διάρκεια της ημέρας, πρέπει να πίνετε τουλάχιστον 1,5 λίτρο υγρού, προτιμώντας καθαρό και μεταλλικό νερό, κομπόστες αποξηραμένων φρούτων, ποτά φρούτων χωρίς ζάχαρη και αφεψήματα βοτάνων. Θα πρέπει να περιορίσετε την ποσότητα του δυνατού μαύρου τσαγιού, του καφέ, των γλυκών ανθρακούχων ποτών και του αλκοόλ.

Επιπλοκές της οστεοχονδρωσίας

Η μη συμμόρφωση με τη συνταγογραφούμενη θεραπεία, η παρατεταμένη αποφυγή του γιατρού και η έλλειψη θεραπείας για την οστεοχονδρωσία συμβάλλει στην εξέλιξη της νόσου και προκαλεί την ανάπτυξη επιπλοκών, παθολογιών και νέων ασθενειών, όπως:

• κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου (κήλη σπονδυλικής στήλης).
• προεξοχή;
• κύφωση;
• ριζίτιδα;
• εναποθέσεις αλατιού στον μεσοσπονδύλιο χώρο.
• εγκεφαλικά επεισόδια νωτιαίου μυελού?
• μείωση της μυϊκής μάζας των άκρων, μυϊκή ατροφία λόγω διαταραχών παροχής αίματος.
• παράλυση των κάτω άκρων.

Παρά το γεγονός ότι η οστεοχόνδρωση βαθμού 4 μπορεί να εμφανιστεί χωρίς σοβαρά συμπτώματα και πόνο, η προχωρημένη οστεοχόνδρωση είναι η πιο επικίνδυνη για την ανάπτυξη σοβαρών επιπλοκών και μπορεί να οδηγήσει σε αναπηρία του ασθενούς.

Πρόληψη της οστεοχονδρωσίας

Τα αίτια της οστεοχονδρωσίας σχετίζονται κυρίως με την έλλειψη προσοχής στις απαιτήσεις του οργανισμού, την κακή διατροφή και το υπερβολικό στρες στο σώμα. Για να αποτρέψετε την εμφάνιση παθολογικών αλλαγών στη σπονδυλική στήλη και να περιορίσετε τη δυναμική της υπάρχουσας οστεοχονδρωσίας, συνιστάται να τηρείτε τις γενικές αρχές ενός υγιεινού τρόπου ζωής:

• εξάλειψη της πιθανότητας σωματικής αδράνειας: μέτρια αθλήματα: άσκηση, τρέξιμο, κολύμπι, ποδηλασία, σκι, γυμναστική, πάλη χωρίς επαφή κ.λπ.
• Όταν εργάζεστε ή άλλες δραστηριότητες που περιλαμβάνουν παραμονή σε στατική θέση για μεγάλο χρονικό διάστημα, πρέπει να κάνετε διαλείμματα για προθέρμανση κάθε 45 λεπτά για να αποκαταστήσετε την κυκλοφορία του αίματος. Εάν πρέπει να καθίσετε για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα πρέπει να επιλέξετε τις σωστές καρέκλες, καρέκλες που παρέχουν στήριξη στη σπονδυλική στήλη, να εξασφαλίσετε τη συμμόρφωση με τα πρότυπα για τη θέση των χεριών σας στο τραπέζι, τα πόδια στο πάτωμα ή μια ειδική βάση, να μάθετε να διατηρείτε τη στάση σας (ίσια πλάτη, χαλαροί ώμοι).
• για νυχτερινό ύπνο, πρέπει να επιλέξετε ένα ελαστικό, κατά προτίμηση ορθοπεδικό, στρώμα με επίπεδη επιφάνεια, αποφύγετε τα ψηλά ή πολύ επίπεδα μαξιλάρια.
• εάν είναι απαραίτητο, σηκώστε και/ή μεταφέρετε βαριά αντικείμενα, αποφύγετε να τραντάζεστε όταν σηκώνετε βάρη από θέση ημι-καθίσματος, χρησιμοποιήστε ειδικές ζώνες που στηρίζουν το κάτω μέρος της πλάτης.
• επιλογή ορθοπεδικών σωστών παπουτσιών: με το κατάλληλο πλάτος για το πόδι, χωρίς ψηλά τακούνια και την έγκαιρη αντικατάστασή τους θα βοηθήσει στη μείωση του φορτίου στη σπονδυλική στήλη, αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις γυναίκες κατά την περίοδο της γέννησης ενός παιδιού. Το καλοκαίρι, δεν πρέπει να παραμελήσετε την ευκαιρία να περπατήσετε ξυπόλητοι σε ανώμαλες επιφάνειες. Αυτό ενισχύει τους μύες του ποδιού και ανακουφίζει από την ένταση από το μυοσκελετικό σύστημα.
• Η σωστή δίαιτα και το ποτό συμβάλλουν στη γενική υγεία και συμβάλλουν στη διατήρηση του φυσιολογικού μεταβολισμού.
• Εάν είστε επιρρεπείς σε αυξημένη συναισθηματικότητα, άγχος με μυϊκή σπασμωδική αντίδραση στο στρες, αξίζει να μάθετε μεθόδους χαλάρωσης, καθώς και να παρακολουθείτε τακτικά μαθήματα αποκατάστασης μασάζ.